اینستاگرام کالج مدیریت را دنبال کنید
/ در استارت آپ / توسط

کسب وکارهای خانگی

زمان مطالعه: ۵ دقیقه

کسب وکارهای خانگی ، کار از خانه قدمت دیرینه ای داشته و شاید بتوان گفت که پیشینه ی آن به ظهور مفهوم خانـه و یکجا نشینی انسان باز می گردد. بخش اعظم فعالیت های اقتصادی مردمان قبـل از عـصر صنعتی شدن در خانه ها و محل زندگیشان انجام می شده و خلط مفهوم خانه و کسب وکار مفهوم غریبی نبوده است. با انقلاب صنعتی و گسترش نظام کارخانه ای رفته رفته مـرز میـان خانه و محل کار پر رنگ تر شده به طوری که مراکز صنعتی و تجاری به عنـوان محلـی بـرای فعالیت اقتصادی و خانه به کانونی گرم و آرام بخش برای مردمان خـسته از کـار روزانـه در این مراکز تبدیل شد. وقوع یک شوک اقتصادی در اثر بحران انرژی اپـک در سـال ۱۹۷۳ باعث شد که توجه های دوباره نسبت به خانه به عنوان محل کار جلب شود.

کسب وکار خانگی چیست؟

به هر نوع فعالیت اقتصادی در محل سکونت شخصی که با استفاده از امکانات و وسایل منزل راه اندازی شود کسب و کار خانگی میگویند.

مفهوم کسب وکارهای خانگی

 اگرچه مفهوم کسب وکارهای خانگی قدمت دیرینه ای داشـته امـا در مـورد تعریـف آن هنوز اتفاق نظر کلی وجود ندارد . نقطه ی مشترک در تاکید بر خانه به عنوان محـل اصـلی و عمده ی کسب وکار است به طوری که فانگ و همکاران(۲۰۰۱) اعتقاد دارند کسب وکارهایی را می توان خانگی نامید که صرف نظر از انـدازه و نـوع آنهـا محل کار اصلیشان در خانـه باشـد . امـا نقطـه ی تمـایز و ابهـام در تفـاوتی اسـت کـه میـان کارکنان خانگی و کارآفرینان خانگی وجود دارد. بدین ترتیب که مـشخص نیـست بـین فعالیت های افرادی که در استخدام و قرارداد یک شرکت یا موسسه ی مستقل بیرونـی بـوده اما دفتر کار و محل انجام وظایف آن ها در خانه است با فعالیت های افرادی که در استخدام هیچ سازمانی نبوده و به طور مستقل برای ایجاد ارزش افزوده به کارهای تولیدی، خدماتی و فروش می پردازند چه تفاوتی وجود دارد. در برخی تعاریف ارایه شده این دو مفهوم در هم آمیخته و کسب وکار خانگی نامیده شده اند. درحالی که کار خانگی مفهوم وسیعی است که صاحبان و اداره کنندگان کسب وکارهای خـانگی را نیـز شـامل مـی شـود.

کسب وکارهای خانگی ، روبرتز و کریسمن ( ۱۹۹۷) تعاریف متعدد از کسب و کارهای خانگی را به سه دسته تقسیم می کنند:

  • تعاریف فراگیر: در این گونه تعاریف هیچ تمایزی میان کارکنان خانگی و کارآفرینان خانگی وجود ندارد. به عنوان مثال هیچ تفاوتی میان کارمند بانکی که وظـایف اش را بـا شبکه ی اینترنت و در خانه انجام می دهد بـا فـردی کـه بـه طـور مـستقل کـسب وکـاری اینترنتی را در خانه راه اندازی کرده وجود ندارد و هـر دو کـسب وکـار خـانگی نامیـده می شوند.
  • تعاریف پالوده: هر نوع فعالیتی که در آن فرد به صورت تمام وقت یا پاره وقت یک کسب وکار مستقل را در خانه اداره می کند.
  • تعاریف خاص: تنها کسب و کارهایی را شامل می شود که فرد به صورت تمام وقت و در خانه آن را اداره می کند.

آنها همچنین کارکنان خانگی را از نظر شکل ساختاری کسب وکـار و نیـت منـدی در کار در ۵ نوع دسته بندی می کنند:

  • کارآفرین مستقل رشدگرا: این افراد یک کسب و کار خانگی مستقل را راه اندازی کرده و امیدوارند در آینده بتوانند آن را گـسترش داده و تبـدیل بـه یـک کـسب وکـار واقعی کنند.
  • کارآفرین مستقل زندگی گرا: این افراد یک کسب و کار خانگی مستقل را راه اندازی کرده، اما تمایلی به توسعه ی آن نداشته و بیشتـر بـه دنبـال تعـادل میـان کـار و زنـدگی هستند.
  • مقاطعه کار مستقل: افرادی که در خانه، به صورت سفارشی و با دریافت کارانه برای افراد یا موسسه های بیرونی کار می کنند.
  • عامل فروش خانگی: افرادی که نمایندگی فروش، نصب و پشتیبانی یک شرکت را درخانه بر عهده دارند.
  • کارمندان خانگی: افرادی که به طور کامل در استخدام یک موسسه بیرونی بوده، اما وظایفشان را در خانه و یا از محل خانه انجام می دهند.

 

کسب وکارهای خانگی

کسب وکارهای خانگی – کالج مدیریت

 

اهمیت کسب وکارهای خانگی -کسب وکارهای خانگی

 اگرچه کسب وکارهای خانگی؛ به ویژه در کشورهای در حال توسعه اغلـب بـه صـورت غیررسمی بوده و ازآنها درآمد چنـدانی نـصیب دولـت هـا نمـی شـود. امـا تحقیق ها نشان می دهد که این نوع کسب وکارها نقش قابل تـوجهی در توسـعه ی اشـتغال و کارآفرینی ایفا می کنند. اغلب این تصور وجود دارد که این نوع کسب وکار در کشورهای فقیر و کمتر توسعه یافته رواج دارد درحالی که آمارها نشان می دهد بخش قابـل تـوجهی از نیروی کار کشورهای پیشرفته را کسب وکارهای خانگی و خود اشتغالی در خانـه بـه خـود اختصاص می دهد. در سال ۱۹۹۸ دفتر نیروی کار امریکا طی یک تحقیق میدانی اعلام کرد که حدود ۱/۶ میلیون یا ۶ درصد خانوارهای امریکـایی یـک کـسب وکـار خـانگی را اداره می کنند. این تحقیق ها نشان می دهـد کـه ۱/۴ میلیـون از ایـن کـسب وکارهـا بـه فـردی کـه خوداشتغال است تعلق دارد. آمارهـا دربـاره ی اسـترالیا قابـل توجـه اسـت، به طوری که کسب وکارهای خانگی بزرگترین گروه کسب وکار در استرالیا بوده و تقریبـا ۶۷  درصد کسب وکارهای کوچک و ۵۸ درصد کل کسب وکـار در ایـن کـشور را شـامل می شود. همچنین این گـروه حـدود نیمـی از کـسب وکارهـای کوچـک در انگلـیس و ۵۲ درصد فعالیـت بخـش خـصوصی در امریکـا را بـه خـود اختـصاص داده اسـت.

اگرچـــه ایـــن آمارهـــا نـــشان از توســـعه و گـــسترش کسب وکارهای خانگی در برخی کشور های توسعه یافتـه داشـته امـا دلیـل اهمیـت و توجـه نسبت به چنین بخشی را می توان در موارد زیر خلاصه کرد:

  • کسب وکارهای خانگی فرصت مناسبی برای اجرا ی یک ایده ی کارآفرینانه بـا خطـر و هزینـه هـای بـسیار پـایین فـراهم مـی کننـد. بـه طـوری کـه آن را مرکـز رشـدی برای کسب وکارهای کوچک و متوسط و تبدیل آن به یک کـسب وکـار واقعـی مـی داننـد. مطالعه ها نشان می دهد که بیش از ۷۰ درصد کارآفرینان موفق در ابتـدا کـار خـود را از خانه شروع کرده اند.
  • اغلب صاحبان کسب وکارهای خانگی تمایل های کارآفرینانـه دارنـد بـه طـوری کـه در تحقیقی تنها کمتر از یک سوم این افراد به این سوال که “اگر به شما یک کار دایمی با حقوق ثابت پیشنهاد شود می پذیرید؟” جواب مثبت دادند.
  • تمایـل بـسیار زیـادی بـه رشـد و توسـعه دارنـد بـه طـوری کـه متوسـط رشـد سـالانه ی کسب وکارهای خـانگی ۱۶ درصـد بـوده درحـالی کـه متوسـط رشـد کـسب وکارهـای کوچـک ۱۱ درصـد اسـت. در تحقیقـی حـدود ۹۰ درصـد صـاحبان کـسب وکارهـای خانگی تمایلشان را به رشد و توسعه ی کسب وکار خود ابراز کرده و ۵۵ درصد آنهـا احـساس مـی کردنـد درحـال رشـد هـستند.

ادمین

حدود 6 سالی هست که در زمینه آموزش رشته مدیریت به صورت تخصصی فعالیت می کند و علاقه زیادی به کسب تجربه در زمینه بازاریابی اینترنتی و تجارت الکترونیک دارد، یک کارآفرین خستگی ناپذیر است و با انرژی حیرت انگیزی تمام قسمت های کالج مدیریت را توسعه می دهد، به سبک حرفه ای و انحصاری خود زندگی می کند و خط فکری خاصی را همیشه دنبال می کند، او رفتار هایی کاملا متفاوت نسبت به سایر مدیرانی که تا به حال دیده اید دارد...

نوشته های مشابه

سرمایه اجتماعی

سرمایه اجتماعی ، در سال های اخیراهمیت سرمایه ی اجتماعی به مثابه یک دارایـی نامـشهود سـازمانی، مـورد توجه علاقه مندان…