اینستاگرام کالج مدیریت را دنبال کنید
/ در مدیریت / توسط
آخرین زمان ویرایش:

تورش های مالی رفتاری

زمان مطالعه: ۴ دقیقه

تورش‌های مالی رفتاری

تورش های مالی رفتاری شاخه‌ای جدید از دانش مالی از علوم اقتصاد و روانشناسی منشعب شده و به بیان علت محدودیت‌ها و پیچیدگی‌ها در عوامل اقتصادی می‌پردازد. در این مبحث، مفروضات اقتصادی کاملا عقلایی، کنار گذاشته شده و به محدودیت‌های انسان و انحراف از تصمیمات عقلایی پرداخته می‌شود. از دیدگاه دیگر، مالی رفتاری به تورش‌های شناختی می‌پردازد که در روند صحیح معاملات، ایجاد اختلال می‌کنند. نشانه‌های اصلی مرتبط با مبحث نوین مالی رفتاری عبارت هستند از تورش‌هایی که در زیر به آنها پرداخته شده است.

انحرافات(تورش‌های) کلی رفتاری

تصمیم‌گیری و عقاید سرمایه‌گذار، گاه دستخوش خطاهای شناختی مختلف و انحراف از واقعیات می‌شود که این مطلب منجر به عدم تصمیم‌گیری بهینه خواهد شد. برای مثال، افراد به اطلاعات در دسترس، تجربیات شخصی، ویژگی‌ها و رویدادهای خاص و موارد موردعلاقه خود اهمیت بیشتری می‌دهند و نیز، موارد را براساس شباهت‌های ظاهری آن‌ها در ذهن­شان طبقه‌بندی می‌کنند و ویژگی‌های هر یک را به موارد شبیه دیگر نیز تعمیم می‌دهند و بر این اساس، اقدام به تصمیم‌گیری می‌کنند.

 اعتماد به نفس کاذب(بیش اطمینانی)

برخی از سرمایه­گذاران در مورد توانایی­هایی چون قدرت پیش­بینی و ادراک اطلاعاتی خود، اعتماد بیش از حد دارند. این افراد معمولاً از روش تنوع­دهی و سبد سرمایه­گذاری استفاده نکرده و بر اساس قضاوت شخصی خود عمل می­کنند و نیز به موفقیت­های خود بیش از شکست­ها اعتبار می­دهند.

دوری از تأسف و پشیمانی(افسوس گریزی)

معمولا تاسف و پشیمانی ناشی از اتخاذ تصمیمات اشتباه، منجر به دودلی سرمایه‌گذار و تأخیر در اقدام وی به سرمایه‌گذاری می‌شود. درضمن، موجب می‌شود که سرمایه‌گذاران به رفتار توده‌وار روی آورند و با محافظه‌کاری، به‌سوی فرصت‌های شناخته شده و بازده متعارف تمایل یابند.

زیان گریزی در تورش های مالی رفتاری

این خطا کاملا شبیه افسوس‌گریزی است، با این تفاوت که افسوس‌گریزی به پس از انتخاب گزینه سرمایه‌گذاری اشاره داشته، اما زیان‌گریزی، بیشتر به قبل از انتخاب گزینه توجه می‌کند(افسوس‌گریزی در نتیجه و تعاقب زیان‌گریزی است).

تورش های مالی رفتاری

تورش های مالی رفتاری-کالج مدیریت

رفتار براساس نظریات اکثریت یا توده‌واری

توده‌واری اشاره به تمایل انسان به رفتار کردن شبیه دیگران دارد. گاهی تصور سرمایه‌گذاران بر این است که نظر و تصمیم اکثریت افراد نمی‌تواند اشتباه باشد و بنابراین، نظر خود را تغییر داده و با تصمیم اکثریت، هماهنگ می‌شود.

یافتن نقطه اتکا(لنگرانداختن)

تصمیم‌گیرندگانی که دچار این تورش هستند، تنها قسمتی از اطلاعات موجود را به عنوان نقطه اتکای اصلی تعیین کرده و سپس با استفاده از سایر اطلاعات در دسترس، آن را تعدیل می‌کنند و به این ترتیب قضاوت خود را شکل می‌دهند.

تداوم وضعیت کنونی

این تورش، شناختی از وضعیت کنونی است که بر مبنای آن، افراد تصور می‌کنند وضعیت به همین شکل باقی خواهد ماند. این تورش به گریز از زیان و اثر مالکیت مرتبط است و پیوند عمیقی با نظریه چشم‌انداز دارد. در این حالت، فرد از تغییر شرایط می‌ترسد و حتی هنگامی که سبد دارایی‌ها نیازمند تعدیل است نیز به تعدیل آن اقدام نمی‌کند.

توهم کنترل

این تورش به مفهوم انتظار کسب موفقیت‌های شخصی با احتمالی بیش از واقعیت است و هنگامی رخ می‌دهد که فرد به اشتباه و با اعتماد به ‌نفس کاذب، تصور می‌کند روی برخی موارد که در حقیقت خارج از کنترل اوست، دارای کنترل است.

خوش‌خیالی مفرط

در این خطا، سرمایه‌گذاران احتمال تحقق موفقیت‌های خود را بیش از واقع و احتمال تحقق شکست را کمتر از واقع تخمین می‌زنند. مثبت اندیشی اگرچه ویژگی مثبتی محسوب می‌شود، اما مدیران و سرمایه‌گذاران، باید فقط واقع‌نگر باشند.

باورگرایی

در این حالت، افراد ایده‌های مطابق با میل و باور خود را می‌پذیرند و آنچه با نظرشان در تضاد است را بی‌ارزش می‌دانند (فقط آنچه را که دوست دارند، می‌شنوند). در تورش ناسازگاری شناختی که شباهت بسیاری با باورگرایی دارد، هنگامی که اطلاعات اخیر با اطلاعات پیشین در تضاد است، اطلاعاتی که موید اطلاعات پیشین است، پذیرفته شده و به اطلاعات دیگر توجهی نمی‌شود و تورش تایید را شکل می‌دهد.

خودتاییدی پس از وقوع

در این تورش، افراد پس از وقوع رویدادی، تمایل دارند خود را موفق در پیش‌بینی آن رویداد، قلمداد کنند. هرچند که درواقع، همیشه پس از وقوع، پیش‌بینی خود را بیان کرده‌اند.

 خود داشته بیش نگری

افراد برای آنچه در تملک آن‌ها است، ارزش بیشتری قائل هستند تا آنچه با همان ویژگی‌ها، در اختیار آن‌ها نیست و به علت تعلقات عاطفی، تمایلی به فروش دارایی در زمان لازم نشان نمی‌دهند.

دیر پذیری

این تورش به عدم سرعت عمل افراد، برای به‌روزرسانی باورهایشان اشاره دارد. افراد در زمان کسب اطلاعات جدید، تمایلی به تعدیل باورهای پیشین خود ندارند و این تعدیل، به‌کندی انجام می‌شود(برخلاف شهود نمایندگی که به بیش واکنشی منجر می‌شود). به این شکل که اگر افراد، اطلاعات جدید را متناسب احساس کنند، شهود نمایندگی رخ می‌دهد و بیش واکنشی پدید می‌آید و اگر اطلاعات جدید را متناسب تشخیص ندهند، دیر پذیری و کم واکنشی رخ می‌دهد. در پایان مبحث مالی رفتاری، باید توجه داشت که سرمایه‌گذاران باید با انعطاف‌پذیری و علاقه بسیار به یادگیری، خود را با شرایط و اطلاعات جدید مواجه کنند و هرگز به دنبال اثبات صحت و توجیه عمل گذشته‌شان و اثبات اشتباه بازار نباشند.

نوشته های مشابه

دانش مالی رفتاری

دانش مالی رفتاری مالی رفتاری حوزه‌ی تازه‌ای از پژوهش مالی است که به کنکاش در عوامل روان‌شناسانه‌ی مؤثر بر تصمیمات…

مدیریت محتوا چیست؟

مدیریت محتوا (CM) مدیریت محتوا (CM) فرایندی برای جمع آوری ، تحویل ، بازیابی ، حاکمیت و مدیریت کلی اطلاعات…

نظری بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *